Wandelroute naar de Chapelle Notre-Dame du Roc in Castellane

Hoog boven het Provençaalse stadje Castellane prijkt een imposante rots, bekroond met de Chapelle Notre-Dame du Roc. Vanuit het dorp loopt een korte maar prachtige wandelroute naar deze kapel, die al eeuwenlang over Castellane en de rivier de Verdon waakt. In nog geen twee kilometer klim je langs oude stadsmuren en over een eeuwenoud pelgrimspad omhoog – met als beloning een panorama dat je niet snel vergeet. En eenmaal boven mag je de klok van de kapel luiden. Het wandelpad staat ook wel bekend als Sentier du Roc en is een must als je in de buurt van Castellane bent.

Castellane: poort naar de Verdon

Castellane ligt in het departement Alpes-de-Haute-Provence, precies tussen het helderblauwe Lac de Castillon en de beroemde Gorges du Verdon. Het stadje ligt aan de Route Napoléon en is een heerlijke uitvalsbasis om de regio te ontdekken. De geschiedenis gaat eeuwen terug, en dat zie je: smalle middeleeuwse straatjes, eeuwenoude kerken en de kenmerkende Tour Pentagonal – een vijfhoekige verdedigingstoren uit de veertiende eeuw.

Nu ik op vakantie ben in de buurt van Castellane, lonkt de kapel hoog op de rots. Ik kan niet wachten om mijn wandelschoenen aan te trekken voor de rondwandeling van het dorp Castellane naar de Chapelle Notre-Dame du Roc en weer terug.

Mijn wandeling start in de Rue Saint-Victor. Tussen de negentiende-eeuwse Église du Sacré-Cœur en de oudere Église Saint-Victor duik ik een smal steegje in dat al snel overgaat in een trap en een slingerend pad dat langs vervallen delen van de oude stadsmuur voert. Ik kom uit in de Jardins de la Tour Pentagonale, waar bankjes strategisch geplaatst zijn om niet alleen uit te puffen, maar vooral om te genieten van het uitzicht over het dorpscentrum en de Verdonvallei. De vervallen stadsmuren en de oude toren die de stad Castellane al sinds de middeleeuwen beschermen, maken het decor compleet.

Geplaveid met stenen

Er zijn meerdere routes naar de kapel. De eerste route start ongeveer tegenover de église St Joseph, net buiten het oude centrum, maar vandaag volg ik de pelgrimsroute – de meest sfeervolle variant. Het pad is geplaveid met grote stenen, soms met trappen die je in een rustig tempo omhoog leiden. Het is geen zware wandeling, zeker niet als je af en toe even blijft staan om Castellane steeds kleiner onder je te zien worden.

Na een tijdje strekt zich links en rechts van het pad de archeologische site Petra Castellana uit, wat zoiets betekent als ‘rots bij het versterkte dorp’. Dit zijn de ruïnes van het middeleeuwse dorpje dat eeuwenlang boven op de rots verscholen lag. Hier zochten de bewoners hun toevlucht om zich te kunnen beschermen tegen Normandische invallen. Op informatieborden wordt uitgelegd welke ruïnes ooit huizen, poorten of de oude dorpskerk Saint-André-du-Roc waren.

Castellane zelf heeft overigens een nog langere geschiedenis. In de Romeinse tijd stond hier het stadje Civitas Saliniensum, een strategisch knooppunt van verschillende wegen die door de bergen slingerden. Dat verklaart het gevoel dat je over een eeuwenoud pad loopt – want dat is precies wat het is.

Chapelle Notre-Dame du Roc

Na de laatste steile klim met wat haarspeldbochten bereik ik de top en hiermee ook de Chapelle Notre-Dame du Roc. Al in de negende eeuw stond er een klein kapelletje op deze plek, al dateert het huidige gebouw grotendeels uit de achttiende eeuw. Hoe dan ook: de ligging is onvergetelijk. Aan je voeten ligt Castellane. Van bovenaf gezien ontvouwt zich de oude indeling van de middeleeuwse stad, met het oude stratenplan en de stadsmuren. In de verte herken ik het blauwgroene lint dat de Verdon is, en de grillige rotswanden van de kloof. Met behulp van een informatiebord oriënteer ik me op de omliggende bergtoppen.

Wanneer ik vervolgens de kapel binnenloop begrijp ik waarom ik de hele weg hiernaartoe de klokken van de kapel heb horen luiden. Het klokkentouw bungelt midden boven het gangpad. Het nodigt uit om er aan te trekken. Al sinds jaar en dag mag iedereen die de wandeling naar de kapel gemaakt heeft de klok luiden – al wordt tegenwoordig vriendelijk gevraagd om dat met mate te doen, om de rust beneden in het dorp te bewaren.

Terug naar Castellane

Voor de terugweg kies ik niet voor dezelfde route, maar daal ik aan de andere kant van de rots af naar de camperplaats aan de rand van het dorp. Net voor de ruïnes van Petra Castellana maakt het pad een bocht en duikt vervolgens een lager ravijn in. Hier daal ik af tot ik bij een paar huizen uitkom. Hier en daar is het pad glad of wat overwoekerd, maar met een beetje aandacht is het prima te doen. Uiteindelijk kom ik uit bij een paar huizen en volg ik een rustig weggetje langs de Verdon tot ik de oude boogbrug Pont du Roc bereik.

Binnen een half uur sta ik weer in het centrum van Castellane. Tijd voor een stop bij een bakkerijtje, waar ik een gebakje koop en oppeuzel op een bankje in de schaduw van de platanen op het marktplein. Daarna slenter ik nog wat door de middeleeuwse straatjes en werp een laatste blik omhoog. Vanaf beneden lijkt de rots intimiderend – maar eenmaal boven weet je dat de klim verrassend meevalt.

Wandelroute kerkje Castellane

Wil jij ook wandelen naar de rots van Castellane? De wandelroute naar de Chapelle Notre-Dame du Roc in Castellane duurt ongeveer 50 minuten. De totale rondwandeling vanuit Castellane duurt ongeveer anderhalf uur. Een steile klim brengt je naar de Kapel Notre-Dame du Roc. Vanaf hier kun je genieten van een prachtig uitzicht over Castellane en de Gorges du Verdon. Via een andere route loop je weer terug naar het dorp. Er zijn verschillende parkeerplaatsen in Castellane. Ik parkeerde op de gratis parkeerplaats aan de Avenue Frédéric Mistral, en startte hier mijn wandeling. Bekijk de route op mijn Komoot-profiel.