De laatste echte klimdag van de Gesäuse Huttentocht. Vanaf het Admonter Haus daal ik af naar Hall, om vervolgens naar het Rohrauerhaus te lopen. Een pittige klim, zeker na een glaasje Schnaps op de vroege morgen.
Afdaling vanaf het Admonter Haus
Vanaf het Admonter Haus is het eerst afdalen. Niet verrassend, dat is tot nu toe iedere dag zo geweest. Eerst dalen nar het dal en dan mag er weer geklommen worden. De afdaling kronkelt door het bos. Het is maar een smal paadje. Tussen de bomen en het struikgewas zie ik flink wat paddestoelen en iets verderop een smal bergstroompje, waar ik mijn waterflessen kan vullen.
Midden in het bos hangt aan een boom een klein houten kastje. Het ziet eruit als een koekoeksklok, er piept zelfs een klein vogeltje uit. Maar binnenin zit geen klokwerk, Schnapsdrossel staat er op het kastje. Als ik het deurtje open zie ik waarom. In het kastje staan flesjes Schnaps en kleine glaasjes. Wie een glaasje wil kan zichzelf inschenken.Het is nog vroeg op de ochtend, maar ja, hoe vaak kom je zoiets nog tegen? Proost!
Stieren in de wei
De weide die op het bos volgt is helemaal Heidi-proof. Heldergroen, met wat heidebloemen en een weids uitzicht over het dal. Eenmaal in Hall kan ik het eindpunt van de huttentocht, de stad Admont, bijna ruiken. Maar ik maak nog één extra lus, naar het Rohrauerhaus. In Hall vind ik eerst nog een klein bakkerijtje waar ik broodjes haal voor de lunch.
Even verderop staan er volop koeien, en stieren, in de wei. Nieuwsgierig komen ze op me af. Voorbij de elektriciteitscentrale van Admont kom ik bij een splitsing met een kleine kapel. Dan begint langzaam het klimmen over gravelwegen door het bos. Het is flink warm, dus het koele berkenbos is een mooie afwisseling. Vandaag is weer een totaal andere omgeving dan eerder deze week. Koele bossen, met toch nog wat gemeen steile klimmen.
Bij een stroompje koel ik even mijn handen en hoofd. Het is toch flink warm. In mijn ooghoek zie ik iets bewegen. Een slang schiet snel weg tussen de stenen in het water. Gelukkig koos ik niet nét de verkeerde plek uit. Zo dicht op een slang wil ik ook niet zijn.
God schiep alcohol
Ik volg een smalle bosweg en loop via de Pyhrgasgatterlpas naar het Rohrauerhaus. Hier overnacht ik voor de laatste keer in een berghut. Nou ja, het is meer een boshuisje, verstopt tussen de bomen. Maar ik heb nog een hele middag voor me liggen. Ik schop mijn wandelschoenen uit en ga in de zon op het terras zitten.
Iets verderop zitten paar mannen. Een van hen komt aanzetten met een dienblad vol Schnapps. Een ander neemt het woord: “Gott schuf den Mann und sah, dass es gut war. Gott schuf die Frau. Und als er sah, was er angerichtet hatte, sorgte er für Alkohol.” Aan mijn gezicht moeten ze gezien hebben, dat ik het goed heb verstaan, want gelijk krijg ik ook een Schnaps aangeboden, om het goed te maken. Proost, op een mooie wandeldag!
Gesäuse Huttentocht in Oostenrijk
In 7 dagen wandel ik van berghut naar berghut tijdens de Gesäuse Hüttenrunde ofwel Gesäuse Huttentocht in de Oostenrijkse Steiermark. De trail begint en eindigt in Admont. Door de ongerepte natuur en over bergpaden, wandel ik langs wilde rivieren en over almweiden, met uitzicht op de legendarische bergtoppen van de Ennstaler Alpen. ‘s Avonds overnacht ik in traditionele berghutten. Ik ontdek het Nationaal Park Gesäuse in de Steiermark in Oostenrijk. Lees alles over de Gesäuse Hüttenrunde: een spectaculaire huttentocht voor de meer ervaren bergwandelaar. Bekijk meer Huttentochten Oostenrijk op ECKTIV.
Gesäuse huttentocht in Oostenrijk etappe 6: Admonter Haus – Rohrauerhaus, 5 uur wandelen (zonder pauzes), afstand ca. 14 km, ↑641 m, ↓1.053 m. Overnachting bij het Rohrauerhaus.
Gesäuse Huttentocht etappes:
Etappe 1: van Admont naar de Mödlinger Hütte
Etappe 2: Mödlingerhütte naar de Heßhütte
Etappe 3: Heßhütte naar de Ennstaler Hütte
Etappe 4: Ennstalerhütte naar de Haindlkarhütte
Etappe 5: rustig wandelen en genieten op het terras
Etappe 6: Admonter Haus naar het Rohrauerhaus
Etappe 7: wandelen van het Rohrauerhaus naar Admont
Die koe! Fantastisch en samen met de achtergrond zo helemaal Oostenrijk, heerlijk! Gelukkig waren de stieren in de wei alleen nieuwsgierig trouwens.. haha. Het pad langs de appelbomen is echt mooi. Krijg er spontaan zin van om weer de bergen in te gaan.
Weer zo’n fantastische etappe, echt heel mooi! En met die koe ook zo lekker typisch Oostenrijks, ook al ben ik er nog nooit geweest hahah, maar dit is hoe ik het voor mij zie 😉 Ik krijg gelijk zin in een wandeling door de bergen!
Ja, ik kan ook niet wachten om weer terug te gaan.
Mooie foto van die stier! Ik vind stieren altijd een beetje spannend, haha. Ik ben alleen bekend met wintersport in Oostenrijk, maar krijg steeds meer zin om ook in de zomer een keer te gaan. Lijkt me zo mooi om daar te wandelen.
Gelukkig stonden deze achter een hek, maar ze waren ook vooral nieuwsgierig naar ons.