Alta Via di Merano of Meraner Höhenweg: de laatste dag hiken in Zuid-Tirol

door Aniek
Langs de route naar Pfelders

Alta Via di Merano of Meraner Höhenweg: de laatste dag hiken in Zuid-Tirol

Na Pfelders is het gedaan met de idylle. We lopen een heel stuk over asfalt en volgen hierna een wandelroute langs een rodelbaan. De hele ochtend worden we geteisterd door stromende regen en tot overmaat van ramp laat de tot nu toe perfect aangegeven route ons in de steek. Midden in een dicht bos is er geen aanwijzing meer te vinden. Gaan we nu voor de eerste keer toch verdwalen?

Stromende regen en verdwalen in het bos

Neertroostig kijkt iedereen tijdens het ontbijt naar de natte, koude weg die voor ons ligt. De verleiding is groot om in de warme ontbijtzaal te blijven zitten en de wandelroute te laten voor wat hij is. Alle wandelaars zitten samen aan twee lange tafels. Iedereen bestelt een extra cappuccino, om nog maar even binnen te kunnen blijven. Maar een voor een trekt toch iedereen zijn wandelschoenen aan en gaat op pad.

Regen, meer regen en wellicht wat onweer, is de weersvoorspelling van vandaag. Ik bind een vuilniszak om mijn rugzak en trek mijn regenjas aan. Het begint harder te regenen, maar we besluiten het erop te wagen. Na de prachtige etappes van de afgelopen dagen valt het na Pfelders tegen. De troosteloze regen draagt hier ook nog eens niet aan bij.

De dag ervoor: koeien in Pfelders
De dag ervoor: koeien in Pfelders

We lopen langs een soort bouwplaats, een rodelbaan die er in de zomer troosteloos bij ligt. Hierna volgen kilometers in de stromende regen over een asfaltweg. We steken de weg over. Bij mooi weer zou de route door de bossen zelf mooi zijn. Met prachtige paden en afgelegen picknickplaatsen bij de vele beekjes. Nu is het een modderig pad, waar je constant uitglijdt over natte stenen en boomwortels.

Toch gaat het hier ergens fout. De hele route was de weg perfect aangegeven, zelfs bij de omleidingen waren tijdelijke borden geplaatst. Maar hoog in de bossen, in de stromende regen, beseffen we ons dat we al even geen borden meer hebben gezien. We zoeken naar de borden die we al zes dagen volgen, desnoods wat rood-witte verf op een steen, maar tevergeefs. Nergens staan nummers en uiteindelijk beseffen we dat dit wel een wandelroute is, maar niet de goede. We lopen terug naar het laatste punt waar we nog iets van een routeaanduiding zagen en proberen op de kaart van de Meraner Höhenweg de route te vinden.

Een deel van het wandelpad is weggeslagen door de regen. Hiken in Zuid-Tirol: de Meraner Höhenweg
Een deel van het wandelpad is weggeslagen door de regen. Hiken in Zuid-Tirol: de Meraner Höhenweg

Met een kleine omweg komen we uiteindelijk aan bij Bauernhof Christlhof. Hier zorgen Apfelschorle en knödelsuppe dat we de laatste kilometers met goede moed ingaan. Want inmiddels schijnt de zon en is de regen gestopt. We besluiten de laatste kilometers naar Matatz en uiteindelijk Magdfeld door te lopen, zodat we een dag eerder finishen.

Hier blijkt pas echt hoe slecht het weer aan deze kant van de Texelgruppe geweest is, terwijl wij het meer zonnige deel van de route liepen. Paden zijn weggeslagen door de regen, sommige delen van de route zijn totaal onbegaanbaar en een trap is een ware waterval geworden. Meer doorweekt dan ooit komen we bij Gasthof Magdfeld, het beginpunt en nu ook het eindpunt van de Meraner Höhenweg. Maar hier schijnt de zon!

Hiken in Zuid-Tirol: de Meraner Höhenweg
Hiken in Zuid-Tirol: de Meraner Höhenweg

De mooiste wandelroute van Zuid-Tirol

Op het terras van Magdfeld kijken we terug op de tocht. De Meraner Hohenweg is een bijzondere ervaring! En letterlijk elk van de zes etappes was verschillend. Wolkeloze dagen wisselden af met stralende zon en luid onweer. We liepen midden door de mooiste panorama’s die je maar kan hebben, maar ook een paar kilometer troosteloze asfaltweg.

Bij het eindpunt van de Meraner Höhenweg schijnt de zon!
Bij het eindpunt van de Meraner Höhenweg schijnt de zon!

Wat vooral indruk achterlaat is het landschap dat alles combineert: hoge bergen en hooglanden, watervallen, dennenbossen, onvruchtbare rotsen en paden uitgehouwen in de rotsachtige omgeving. Als een parelsnoer worden hier de de berghutten en boerderijen aan elkaar geregen. Het zijn niet de bergen alleen, die de wandeltocht zo bijzonder maken. Het is ook alles eromheen. De berghutten, de traditie, de mensen en niet te vergeten de gastvrijheid en regionale keuken in de hutten boven Merano.

De Alta Via di Merano of de Meraner Höhenweg is een onvergetelijke tocht. We liepen 104 kilometer in 6 dagen. We zijn 5291 meter geklommen en hetzelfde aantal meters weer afgedaald. Gemiddeld liepen we bijna 18 kilometer per dag. De volgende ochtend gaan we terug naar huis met mooie herinneringen aan een unieke reis door de natuur, die we ons altijd zullen herinneren!

De etappes van de Meraner Höhenweg

Etappe 1 Magdfeld – Leiteralm: 3 uur 22 min –  16,6 kilometer
Etappe 2 Leiteralm – Giggelberg: 3 uur 32 min – 17,6 kilometer
Etappe 3 Giggelberg – Katharinaberg: 2 uur 51 min – 14,6 kilometer
Etappe 4 Katharinaberg – Eishof: 2 uur 25 min – 11,7 kilometer
Etappe 5 Eishof – Pfelders: 3 uur – 16,0 kilometer
Etappe 6 Pfelders – Magdfeld: 4 uur 54 min – 28,2 kilometer

De beloning: Merano!
De beloning: Merano!

Ook leuk om te lezen!

2 comments

site februari 1, 2020 - 9:09 pm

Heerlijk. Zou je deze route in 3 dagen kunnen afleggen? Ik zie dat je een aardig tempo hebt. 3 uur en 22 minuten voor 16 kilometer in de bergen, sterk. in principe kan men dat 2 of 3 etappen in 1 dag afleggen, of is dat te hoog gegrepen?

Reageren
Aniek februari 1, 2020 - 11:02 pm

Pfoe. Wij hebben de laatste 2 dagetappes in 1 dag gedaan, dat was prima te doen. 4 dagen zou kunnen, maar 3 lijkt me pittig. Al je goed doorloopt moet het in theorie wel te doen zijn, maar de charme van de route is ook wel om zo nu en dan te stoppen en te genieten van het uitzicht.

Reageren

Laat een bericht achter